CD's voor het najaar (1)

Tori Amos

Op To Venus And Back verdeelt Tori Amos een aantal nieuwe songs over één plaat, en een synthese van haar vorige platen over een tweede die live opgenomen is. De live-plaat is overtuigend, met Amos' soepele voordracht goed op dreef tussen haar rockmuzikanten en enkele vervoerende momenten die uitschieten.

De eerste plaat, met Orbiting als ondertitel, wekt wel de meeste belangstelling en is behoorlijk sterk. Amos, die doorbrak als solo-zangeres en pianiste en daarna met een rockband ging werken, kijkt nu breder. Op „Juarez” betrekt ze stedelijke, elektronische klanken, terwijl meteen daarna, „Concertina” op lieflijke strijkers bouwt.

Ik kan niet zeggen dat uit de diverse benaderingen een synthese groeit: de cd is vrij grillig, wat aansluit bij de erg emotionele voordracht. Maar ze vernieuwt zichzelf op een integere manier en is nu minder direct, maar muzikaal veelzijdiger - zozeer dat dit wellicht haar beste cd is. Alleen tekstueel is het nog steeds dezelfde wazige soep over de pijn van het (vroeger) zijn. (VPB)

Atlantic 783242