Tori Amos - Boys for Pele

Het zal u verbazen, maar Tori Amos heeft onopvallend al 3 miljoen platen verkocht. Haar derde CD, als we genadig de miskleun Y Kant Tori Read niet meetellen, bevat achttien songs, zelf geproduced (na haar scheiding van producer/minnaar vertrouwt ze naar verluidt niemand anders meer), en grotendeels zelf gespeeld.

Alle platen van Tori Amos zijn eigenlijk onderling verwisselbaar. Het is een formule: Tori's nu eens hijgerige, dan weer verstilde stem, een piano die door wel drie handen bespeeld lijkt, afwisselend ongrijpbare en seksueel expliciete teksten... maar het is wel hààr formule, ondanks honderdenéén vergezochte vergelijkingen met andere chansonières als Kate Bush en Joni Mitchell.

Tori's teksten bevatten nog steeds die unieke cocktail van ontroering, woede, angst, lust en onuitspreekbare trauma's, en hebben gemeen dat je zelden of nooit precies weet waar het lieve kind het eigenlijk over heeft. Zo gaat Horses niet over paarden maar over het uitdrijven van haar demonen. Caught a lite sneeze niet over verkoudheden, maar over haar breuk met haar lief, en ook Professional widow gaat niet over Tori, die niet eens getrouwd is, laat staan weduwe. (En wie weet waar Hello Mr. Zebra.... ratattouille strychnine... ran into confusion with a Mrs. Crocodile, or a civilised syllabub... she got a little fund to fight for Monneypenney's rights op slaat, mag het eens komen uitleggen).

Natuurlijk is Tori niet vies van enige pastelkleurige controverse (op de binnenhoes poseert ze buitenshuis in een sympathiek neem mij-standje (gekleed, weliswaar), en binnenshuis met een biggetje dat ze borstvoeding geeft - Hàllo?! Hoewel: het hééft wel wat), maar hoe dan ook is Boys for Pele een goeie plaat. Haar musiek kan nergens tippen aan de intensiteit en de magie van die van haar stiekeme idool Joni Mitchell (luister dààr eens naar meisjes, naar Night Ride Home of Turbulent Indigo, bijvoorbeeld), maar niettemin is Tori terecht een blijver, tussen alsmaar meer fans.

Straks treedt ze op in de bunker Vorst Nationaal, met muziek die eigenlijk bedoeld is voor een zaaltje dat het midden houdt tussen een baarmoeder en een slaapkamer. Benieuwd of ze daar bevalt of iedereen laat snurken. (SS)