Rori Amos - From the choirgirl hotel

Tori Amos is voor mij altijd een beetje een moeilijk geal geweest. Little Earthquakes was absoluut prachtig, Under the Pink iets minder prachtig en bij Boys for Pele had ik sterk de neiging definitief af te haken. Niet dat het slecht was, maar zo'n cedee zet je niet zomaar voor je plezier op. Toch ben ik wel blij niet helemaal afgehaakt te zijn, want haar nieuwe album is weer een stevige stap de goede richting in. De songs bezitten weer een bepaalde magie, zonder dat daarvoor van de aparte instrumenten nodig zijn geweest, en dat komt de beluisterbaarheid (bestaat dat woord?) een heel stuk ten goede. Als ze me nu op aankomend Pinkpop ook weet te overtuigen is het weer helemaal goed tussen ons.