Tori Amos: From the Choirgirl Hotel

Atlantic 7567830952

Er zijn van die popartiesten die zo graag serieus genomen worden, dat ze hun doel voorbij schieten. Neem nou Tori Amos. Ze kan best goed zingen en pianospelen, en is best in staat een pakkend liedje te schrijven. Maar ze lijkt niet te willen rusten voordat ze wordt geprezen als het grootste vrouwelijke talent sinds Kate Bush. Daarvoor ontbreekt het haar toch aan originaliteit. Ook op haar nieuwe album From The Choirgirl Hotel doet ze haar uiterste best om Kunstenaar te zijn.

Elk liedje is volledig anders in muzikale aankleding. Dan weer sereen akoestisch, en dan weer voorzien van een lompe technobeat. Het probleem is ook nu weer dat er te weinig blijft hangen. Tori Amos wil graag appeleren aan de goede smaak, net zoals bijvoorbeeld Sting dat al jaren doet, en ook in haar geval kan dat lijden tot uiterst drakerige muziek.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de teksten. Het mag na alle 'openhartige' interviews duidelijk zijn dat ze veel heeft meegemaakt (seksueel misbruikt, miskraam). Maar dat is geen vrijbrief om al het leed in een irritant cryptische bewoordingen weer te geven.