Torhout/Werchter Special - Tori Amos

Dat sommigen haar een hysterisch vrouwspersoon noemen, zal haar naar alle waarschijnlijkheid weinig deren. Tori Amos heeft er immers bewust voor gekozen om de code Access All Areas op haar ziel te tatoeëren. Persoonlijke ervaringen, hoe pijnlijk die ook voor zowel zichzelf als de luisteraar mogen zijn, weet ze te verwerken tot platen als Little Earthquakes, Under The Pink, Boys for Pele en recent From The Choirgirl Hotel. Waarop het complete scala aan menselijke emoties aan de orde komen. En dat zou je hysterisch kunnen noemen, ja. Maar is dat eigenlijk wel zo belangrijk? Dacht het niet. Daarbij heeft Tori wel eens voor hetere vuren gestaan. Als twaalfjarige was ze verliefd op de populairste jongen van de school. Zo verliefd dat ze een nummer over haar gevoelens over hem schreef en dat nummer wilde uitvoeren op een schoolfeest. De jongen in kwestie dreigde haar in elkaar te slaan. Dat Tori het nummer toch heeft gespeeld en niet in elkaar is geslagen, zegt iets over haar kwaliteiten als performer. Een vrouw die op het podium piano speelt met haar hele lichaam en ervoor kiest om dat helemaal in haar eentje te doen. De reden dat Tori Amos het liefst zonder begeleidingsband werkt, is dat een begeleidingsband volgens Amos tussen haar en het publiek kan komen te staan. Zelf omschrijft ze haar optredens als een intiem gesprek tussen dierbare vrienden, waarbij beide partijen een innerlijke reis maken, hun diepste en meest verborgen zieleroerselen blootgeven en elkaar aan het denken zetten. Een begeleidingsband zou daarbij gewoon fungeren als een stel ongewenste indringers. Alleen met de piano het podium opgaan, is een gewaagde keuze. Amos gaat deze confrontatie graag aan en aangezien ze sinds haar dertiende speelt in pianobars en andere gelegenheden, weet ze ook perfect de aandacht en interesse van het publiek vast te houden door zowel te confronteren als te vermaken. Minstens zo opvallend als haar live-optredens is haar keuze om nummers van bands als Nirvana, Led Zeppelin en Rolling Stones in haar repertoire op te nemen. Nummers, die ze uitvoert omdat ze een vrouwelijke wending aan deze wat zij zelf traditionele male-rocksongs noemt, wil geven. Tori Amos is een bijzondere vrouw. Een vrouw, die ooit zelf het slachtoffer was van een verkrachting en onlangs haar ongeboren kind heeft verloren door een miskraam, maar zich nooit een slachtoffer zal en wil voelen. Dit soort negatieve ervaringen geven haar eerder de kracht om muziek te maken en zich actief in te zetten voor de strijd tegen seksueel geweld, zodat andere vrouwen met soortgelijke ervaringen zich minder slachtoffer voelen. Tori Amos mag dan graag shockeren en misschien zijn haar teksten en podiumvoordracht wel te veel en te confronterend, ze heeft in ieder geval wel haar hart op de juiste plaats.